Een uitdaging

Het grootste probleem bij het maken van een drieluik van architectuurfoto’s is het maken van een drieluik.
Een paar goede foto’s maken van een gebouw is namelijk niet zo moeilijk, maar om deze bij elkaar te brengen tot een samenhangend geheel is een… uitdaging.
Ik zocht even naar het goede woord.
Uitdaging, eufemistisch voor Godsonmogelijk.

 

Drieluik van een café

Gisteren hebben we ons weer verzameld bij café Lux om architectuurfoto’s te maken, maar het weer hielp niet zo goed mee.
Het was bewolkt en af en toe regende het zelfs.
Niet ideaal voor onze apparatuur en ook niet om de gebouwen goed in beeld te brengen.
Daarom bleef ik lekker binnen en maakte interieurfoto’s van het café.

mijn tweede fotoclub

Morgen heb ik een bijeenkomst met de leden van de fotoclub waar ik al lid van ben en dinsdag ga ik naar een avond van de fotoclub waar ik misschien lid van ga worden.
Twee fotoclubs!
Dat lijkt overdreven (en is het misschien ook), maar ik doe het toch, want soms laat ik me leiden door mijn gevoel en zet ik mijn verstand op nul.
Waarom zou je altijd verstandig moeten zijn? Wat een onzin. Uit de bocht vliegen is toch ook leuk?
Deze drieluik is voor mijn tweede fotoclub. Het zijn foto’s van trappenhuizen in het I/O-gebouw in Nijmegen. De architect heeft ze elk een eigen kleur gegeven.